Γιατί η καταβολή ογδόντα δολαρίων για ένα άδειο κουτί είναι το λογικό τέλος της εποχής των blockbuster

Κάποτε μπαίναμε σε ένα κατάστημα σε εμπορικό κέντρο, δίναμε εξήντα δολάρια για μια πλαστική θήκη και φέρναμε στο σπίτι έναν φυσικό δίσκο που περιείχε έναν ολόκληρο κόσμο. Τώρα στεκόμαστε σε ένα ψηφιακό σταυροδρόμι όπου ογδόντα δολάρια αγοράζουν ένα κουτί με ένα κομμάτι χαρτί μέσα. Αυτή η μετάβαση μοιάζει απότομη, ωστόσο ήταν ορατή στον ορίζοντα εδώ και χρόνια. Καθώς οι προπαραγγελίες για το Grand Theft Auto VI ξεκινούν αυτή την εβδομάδα, η βιομηχανία της ψυχαγωγίας εγκαταλείπει επιτέλους το πρόσχημα ότι το παλιό μοντέλο τιμολόγησης εξακολουθεί να λειτουργεί. Η τιμή των ογδόντα δολαρίων είναι εδώ και φτάνει μέσα σε ένα κούφιο πλαστικό κέλυφος.

Η ψυχολογία της αύξησης της τιμής

Για μια δεκαετία, το παιχνίδι των εξήντα δολαρίων ήταν μια στατική πραγματικότητα σε έναν κόσμο αυξανόμενου κόστους. Θεωρούσαμε αυτόν τον αριθμό ως ένα μόνιμο στοιχείο του χόμπι μας. Τώρα βλέπουμε ένα μέλλον όπου τα ογδόντα δολάρια είναι το πρότυπο για μια βασική εμπειρία. Αυτό το άλμα δέκα δολαρίων από το πρόσφατο πρότυπο των εβδομήντα δολαρίων είναι ένας υπολογισμένος κίνδυνος από τη Rockstar Games και την Take-Two Interactive. Γνωρίζουν ότι αυτό το συγκεκριμένο franchise είναι ένα από τα λίγα πολιτιστικά τεχνουργήματα που μπορούν να υπαγορεύσουν τους δικούς τους όρους. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν παίζουν απλώς το Grand Theft Auto· συμμετέχουν σε αυτό ως ένα παγκόσμιο γεγονός. Κατά συνέπεια, το σοκ της τιμής είναι δευτερεύον μπροστά στον φόβο του να μείνει κανείς έξω από τη συζήτηση.

Πίσω από τα παρασκήνια, τα μαθηματικά της ανάπτυξης παιχνιδιών έχουν γίνει μη βιώσιμα για όλους εκτός από τις μεγαλύτερες οντότητες. Κάποτε βλέπαμε στούντιο να δημιουργούν συνέχειες σε δύο χρόνια. Τώρα περιμένουμε μια δεκαετία για μια μοναδική κυκλοφορία. Η τεράστια κλίμακα αυτών των έργων απαιτεί χιλιάδες προγραμματιστές και εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε μάρκετινγκ. Όταν ένα παιχνίδι κοστίζει περισσότερο στην παραγωγή από μια καλοκαιρινή κινηματογραφική επιτυχία blockbuster, ο εκδότης αναζητά έναν τρόπο να αποσβέσει αυτή την επένδυση πριν καν ενεργοποιηθεί ο πρώτος διακομιστής. Η τιμή των ογδόντα δολαρίων είναι άμεσο αποτέλεσμα αυτού του ανταγωνισμού εξοπλισμών για την πιστότητα των γραφικών.

Η ειρωνεία του άδειου κουτιού

Υπάρχει ένα συγκεκριμένο είδος ειρωνείας στη φυσική κυκλοφορία αυτού του παιχνιδιού. Οι συλλέκτες θα πάνε στα καταστήματα στις 12 Νοεμβρίου για να αγοράσουν μια φυσική έκδοση που δεν περιέχει φυσικό μέσο. Κάποτε κατείχαμε το λογισμικό σε έναν δίσκο. Τώρα κατέχουμε ένα κλειδί άδειας χρήσης τοποθετημένο μέσα σε ένα κουτί που υπάρχει μόνο για να πιάνει χώρο σε ένα ράφι. Αυτή η απόφαση αντανακλά την επιθυμία της βιομηχανίας να σκοτώσει την αγορά μεταχειρισμένων, διατηρώντας παράλληλα παρουσία στα καταστήματα λιανικής. Ένα κουτί σε ένα ράφι είναι μια τρισδιάστατη διαφήμιση, ακόμα κι αν το πραγματικό παιχνίδι είναι μια σειρά από άσσους και μηδενικά που περιμένουν σε έναν διακομιστή.

Μέσα από αυτό το πρίσμα του κοινού, το φυσικό κουτί είναι ένα υπολειμματικό όργανο. Δεν εξυπηρετεί κανέναν λειτουργικό σκοπό για τον παίκτη, ωστόσο η βιομηχανία δεν είναι έτοιμη να εγκαταλείψει το τελετουργικό της κυκλοφορίας τα μεσάνυχτα. Παραδόξως, η έκδοση λιανικής βγαίνει προς πώληση μια εβδομάδα πριν από την πραγματική κυκλοφορία του παιχνιδιού στις 19 Νοεμβρίου. Αυτό επιτρέπει στους παίκτες να κοιτάζουν το άδειο τους κουτί ενώ τα ψηφιακά αρχεία κατεβαίνουν αργά στο παρασκήνιο. Είναι μια βελτιωμένη διαδικασία για τον εκδότη, αλλά μοιάζει δυσκίνητη για τον καταναλωτή που του λείπει η απτή πραγματικότητα ενός περιστρεφόμενου δίσκου.

Η ultimate έκδοση και ο περιφραγμένος κήπος

Η Ultimate Edition των ενενήντα εννέα δολαρίων προσφέρει μια ματιά στο πώς τα στούντιο διαχωρίζουν πλέον το κοινό τους. Κάποτε ξεκλειδώναμε μυστικά αυτοκίνητα και ειδικές στολές παίζοντας το παιχνίδι. Τώρα τα αγοράζουμε ως μέρος ενός premium πακέτου πριν καν εγκατασταθεί το παιχνίδι. Αυτή η έκδοση περιλαμβάνει οχήματα και όπλα για το single-player campaign, πουλώντας ουσιαστικά μια πιο ομαλή διαδρομή μέσα από την ιστορία. Συμπεριλαμβάνοντας αυτά τα προνόμια κατά την κυκλοφορία, ο δημιουργός δημιουργεί μια εμπειρία πολλαπλών επιπέδων. Όσοι πληρώνουν περισσότερα ξεκινούν με ένα μηχανικό πλεονέκτημα σε έναν κόσμο που έχει σχεδιαστεί για να είναι ένα ψηφιακό παιδικό χαρά.

Στον πυρήνα της, αυτή η δομή τιμολόγησης αφορά κάτι περισσότερο από την αρχική πώληση. Ενώ η λειτουργία για έναν παίκτη φτάνει πρώτη, το σκέλος των πολλών παικτών είναι ο πραγματικός προορισμός για τον εκδότη. Τα ογδόντα ή εκατό δολάρια που πληρώνουμε προκαταβολικά είναι απλώς το αντίτιμο εισόδου σε έναν περιφραγμένο κήπο. Μόλις μπούμε μέσα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με συνδρομές, νομίσματα εντός του παιχνιδιού και εποχιακές ενημερώσεις. Η βιομηχανία έχει μετατοπιστεί από την πώληση προϊόντων στη διαχείριση οικοσυστημάτων. Η αρχική αγορά δεν είναι πλέον το τέλος της συναλλαγής· είναι η αρχή μιας πολυετούς οικονομικής σχέσης.

Ο θάνατος της μέσης οδού

Αυτή η αλλαγή στην τιμολόγηση υπογραμμίζει ένα αυξανόμενο χάσμα στα μέσα που καταναλώνουμε. Κάποτε είχαμε ένα ευρύ φάσμα παιχνιδιών μεσαίας κατηγορίας που κόστιζαν σαράντα ή πενήντα δολάρια. Τώρα έχουμε μια κατακερματισμένη αγορά όπου είτε αγοράζεις ένα τεράστιο blockbuster ογδόντα δολαρίων είτε ένα indie έργο είκοσι δολαρίων. Το παιχνίδι AA είναι ένα είδος υπό εξαφάνιση επειδή το κόστος των σύγχρονων 3D γραφικών είναι πολύ υψηλό για μια μέτρια απόδοση. Τα στούντιο αισθάνονται ότι πρέπει ή να κάνουν κάτι τεράστιο ή τίποτα. Αυτό δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου κάθε σημαντική κυκλοφορία έχει την πίεση να είναι μια επιτυχία που αλλάζει τον κόσμο.

Ιστορικά, η βιομηχανία χρησιμοποιούσε την υψηλή τιμή του νέου υλικού (hardware) για να δικαιολογήσει το κόστος του λογισμικού. Τώρα, το ίδιο το λογισμικό είναι η κύρια πολυτέλεια. Το εμπόδιο εισόδου για τα πιο δημοφιλή παιχνίδια είναι υψηλότερο από ποτέ. Αυτή είναι η πραγματικότητα της εποχής των blockbuster. Καθώς τα παιχνίδια γίνονται πιο απρόσκοπτα και οπτικά βαθιά, γίνονται επίσης πιο ακριβά και περιοριστικά. Η τιμή των ογδόντα δολαρίων για το Grand Theft Auto VI δεν είναι μια εξαίρεση· είναι ένα μήνυμα ότι το ταβάνι έχει γίνει το νέο πάτωμα.

Η διεκδίκηση της επιλογής του καταναλωτή

Συχνά μας λένε ότι αυτές οι αυξήσεις τιμών είναι αναπόφευκτες λόγω του πληθωρισμού. Αν και αυτό είναι ένας παράγοντας, είναι επίσης μια επιλογή που γίνεται από εταιρείες που δίνουν προτεραιότητα στην άπειρη ανάπτυξη. Ως κοινό, έχουμε τη δύναμη να παρατηρούμε τις δικές μας καταναλωτικές συνήθειες. Μπορούμε να επιλέξουμε να αντιμετωπίζουμε κάθε σημαντική κυκλοφορία ως υποχρεωτική αγορά ή μπορούμε να περιμένουμε τις αναπόφευκτες εκπτώσεις και ενημερώσεις. Ο κύκλος του hype είναι μια ισχυρή δύναμη, αλλά βασίζεται στην προθυμία μας να πληρώσουμε οποιοδήποτε τίμημα για την νεότερη εμπειρία.

Σε καθημερινούς όρους, τα ογδόντα δολάρια είναι μια σημαντική επένδυση για ένα μόνο κομμάτι ψυχαγωγίας. Είναι το κόστος αρκετών μηνών συνδρομητικών υπηρεσιών ή δώδεκα επισκέψεων στον κινηματογράφο. Όταν παραδίδουμε αυτά τα χρήματα για έναν κωδικό λήψης, θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι αγοράζουμε πραγματικά. Αγοράζουμε ένα εισιτήριο για μια πολιτιστική στιγμή, αλλά αυτή η στιγμή είναι προσωρινή. Η βιομηχανία θα συνεχίσει να ωθεί αυτά τα όρια όσο η ζήτηση παραμένει στα ύψη. Η ψηφιακή μας αναψυχή είναι ένα εμπόρευμα και η τιμή αυτού του εμπορεύματος πηγαίνει μόνο προς μία κατεύθυνση. Πρέπει να αποφασίσουμε αν το άδειο κουτί αξίζει το βάρος του πορτοφολιού μας.