Wielki Zwrot: Wielka Brytania zatrzymuje obowiązkowe cyfrowe ID pracowników

Dramatyczny Zwrot: Nakaz cyfrowego identyfikatora zostaje odłożony na bok

Ledwo cztery miesiące po tym, jak Premier, Sir Keir Starmer, stanowczo oświadczył: „Nie będziecie mogli pracować w Wielkiej Brytanii, jeśli nie posiadacie cyfrowego ID. To takie proste,”, rząd dokonał dramatycznego odwrócenia polityki, odkładając kontrowersyjny wymóg rejestracji wszystkich pracowników w krajowym systemie cyfrowej identyfikacji, aby udowodnić swoje prawo do pracy. Decyzja ta, potwierdzona pod koniec 14 stycznia 2026 roku, spotkała się z mieszanką oddechu ulgi ze strony grup konserwatywnych wobec wolności obywatelskich oraz zadumy ze strony społeczności biznesowej.

Początkowy plan, ujawniony we wrześniu 2025 roku, miał na celu usprawnienie weryfikacji tożsamości, walkę z nielegalną pracą i ostatecznie uproszczenie dostępu do usług publicznych. Kluczowym elementem był darmowy, wydany przez państwo Digital ID, bezpiecznie przechowywany w cyfrowym portfelu GOV.UK na smartfonie, który miał stać się jedyną akceptowalną metodą do sprawdzania Prawa do Pracy (RtW) do końca tej kadencji parlamentu. Koncepcją było zastąpienie „mieszaniny systemów papierowych” efektywnym, audytowalnym cyfrowym poświadczeniem.

Powód odwrotu: Prywatność i sprzeciw społeczeństwa

Obowiązkowy charakter systemu szybko stał się punktem zapalnym politycznym i społecznym. Krytycy, w tym politycy opozycji i rzecznicy prywatności, od razu podnosili poważne obawy, przedstawiając sistema jako potencjalny wektor masowej inwigilacji oraz „pułapkę na hakerów”. Sama masa sprzeciwu społecznego, uwydatniona petycją parlamentarną, która szybko zebrała prawie trzy miliony podpisów, okazała się nie do pokonania dla rządu.

W istocie, plan ten stał się ofiarą własnych ambicji. To, co miało być nowoczesnym, bezproblemowym rozwiązaniem cyfrowym, było postrzegane przez znaczną część społeczeństwa jako opresyjny krok w kierunku cyfrowej kontroli. Źródła rządowe obecnie twierdzą, że uczynienie systemu opcjonalnym, zamiast obowiązkowym, jest koniecznym kompromisem, aby nie podważać zaufania publicznego i zapewnić, że system pozostanie inkluzjywny, chroniąc osoby bez dostępu do smartfonów lub mieszkające na wsiach. Obecnie nacisk przesuwa się z egzekwowania imigracyjnego i skierowany jest na wykorzystanie Digital ID jako narzędzia dla szerszej wygody w dostępie do usług publicznych.

Kluczowa niuans: Kontrole cyfrowe kontra Digital ID

Tu wkracza złożona różnica techniczna w ramach polityki. Dla doświadczonych specjalistów HR lub blogerów technologicznych, informacja nie oznacza całkowitego porzucenia cyfryzacji, lecz raczej cofnięcie się od konkretnego, rządowego poświadczenia. Same sprawdzania Prawa do Pracy pozostają obowiązkowe, a rząd nadal jest zdecydowany na pełne przejście na cyfrowe sprawdzanie RtW do 2029.

Można to porównać do sytuacji: Rząd wycofał obowiązek zakupu konkretnego, zaprojektowanego przez państwo samochodu na planowaną podróż. Jednak obowiązek odbycia podróży cyfrową autostradą — przy użyciu certyfikowanej, elektronicznie weryfikowalnej metody — nadal obowiązuje. Na razie, pracownicy będą mieli wybór między korzystaniem z istniejących alternatywnych dokumentów cyfrowych (np. elektronicznych wiz lub biometrycznych paszportów) a opcjonalnym Digital ID.

To powrót do bardziej znanego, choć fragmentarycznego, krajobrazu zgodności, gdzie metody cyfrowej weryfikacji ustalone w ramach Digital Identity and Attributes Trust Framework (DIATF) pozostają główną ścieżką.

Implikacje dla działów HR i techniki: Niegoszcząca niejasność

Dla pracodawców i dostawców technologii HR, ta polityczna huśtawka stanowi ciężkie wyzwanie. Muszą teraz poruszać się po wydłużonym okresie niepewności. Podczas gdy obietnica pojedynczej, prostej i bezpiecznej kontroli — co przyniosło ulgę zespołom zgodności — zniknęła, tak samo zniknęła groźba wymuszenia systemu, który napotkał głęboki sprzeciw społeczny. Firmy technologiczne HR, które zaczynały orientować swoje rozwiązania onboardingowe wokół obowiązkowego Digital ID, muszą teraz kontynuować wsparcie dla wielu, skomplikowanych ścieżek weryfikacji.

Ostatecznie, ten zwrot potwierdza, że w zakresie cyfrowej tożsamości, technologia nie może wyprzedzić opinii publicznej. Długoterminowa wizja cyfrowa rządu na 2029 rok pozostaje nienaruszona, ale droga do tej przyszłości jest teraz znacznie bardziej ostrożna, kręta, respektująca wybór i wolności obywatelskie ponad prostymi, narzuconymi technologicznymi dekretami. Następną kluczową fazą będzie publiczna konsultacja, która wreszcie zacznie cementować szczegóły tej łagodniejszej, opcjonalnej cyfrowej przyszłości.